Het uiteindelijke doel van de mobiele actie is een persoon helpen om opnieuw zijn draai te vinden, het lijden te verminderen, zijn eigen middelen te gebruiken en opnieuw bruggen te slaan naar de maatschappij.
Uitgestoken handen in de stedelijke nacht.
|
De mobiele teams streven vier specifieke doelstellingen na:
Indien nodig en indien de betrokkene dit wenst, deze doorverwijzen naar ons centrum voor dringend onderdak of naar een andere instelling die is aangepast aan de vastgestelde problematiek (ziekenhuis, opvangtehuis, verblijfcentrum voor minderjarigen, enz...). Er kan gezorgd worden voor begeleiding bij de maatschappelijke stappen die moeten worden gezet op weg naar realistische en aangepaste oplossingen (via de psychosociale dagteams). |
Dit is duidelijk een onmisbaar en vernieuwend instrument dat ontbrak in Brussel. Het omsluit tegelijk de urgentiebenadering en het mobiele concept. Het staat ten opzichte van de sociale sector als de ambulances tot de medische sector.
Het mobiel optreden maakt het mogelijk mensen tegemoet te treden die op straat leven en doorgaans gebroken hebben met de maatschappij.
Het werk van de teams bestaat erin de band met de maatschappij, de dialoog en de wederzijdse vertrouwensrelatie te herstellen. De opbouw van deze relatie vergt tijd.
Het multidisciplinaire mobiele team staat in permanent contact met de telefoondienst en bestaat uit een chauffeur, een verpleger en een maatschappelijk werker en/of een psycholoog.
De maatschappelijk assistent gaat in op de sociale urgentie van de betrokkene door een band te scheppen en in dialoog te gaan. Hij helpt deze indien mogelijk en als deze dat wenst een concrete vraag te formuleren en probeert een onmiddellijke of tenminste een korte-termijnoplossing te vinden voor de gestelde vraag en de vastgestelde toestand.
De verpleger van zijn kant beoordeelt de medische urgentie en vervolledigt de sociale diagnose met een medische basisdiagnose. Indien nodig wordt de persoon doorverwezen naar een ziekenhuis of naar de belangeloze consultatie van Dokters van de Wereld in ons centrum voor dringend onderdak als de problemen minder zwaar zijn.
Een mobiel team gaat ook op de straat waaraan twee psychologen zijn toegevoegd. Het team gaat rechtstreeks het contact aan met een zwervende populatie die sterk gemarginaliseerd is en zeer uiteenlopende symptomen vertoont, die gaan van psychiatrische pathologieën tot de meest verschillende vormen van geestelijk lijden.
Deze specifieke aanpak is bedoeld om contact te houden met de meest gedesocialiseerde en geïsoleerde mensen om te proberen opnieuw bruggen te slaan naar de wereld en de maatschappij.
« Het is niet de bedoeling om op straat aan psychiatrische behandeling te gaan doen, wel om het gemeenrecht te herstellen, het feit dat iedereen recht heeft op verzorging.
Want 60 % van de mensen die op straat leven hebben een geestelijk lijden of zelfs psychiatrische problemen. In deze laatste groep is 95 % van de personen die wij op straat ontmoeten bekend bij de psychiatrie. Het zijn mensen voor wie geen oplossing werd gevonden, althans voorlopig niet.
Iets klopt niet in ons gemeenrecht, in onze benadering van de psychiatrische zorg. Er ontbreekt een dimensie als « onderdak verlenen », een langdurend verblijf of een woning. Daaraan moet gewerkt worden..»
Xavier Emmanuelli
